Ցտեսություն, իմ դպրոց. Արինա Ժամհարյան

Բարև, ես շրջանավարտ Արինա Ժամհարյանն եմ:Ինչպես և շատերը արդեն մտածել եմ իմ ապագա մասնագիտության մասին, և կարող եմ ասել, որ հեշտ եմ հասել իմ ընտրությանը, չնայած որ մասնագիտությունները շատ են՝ հոգեբան, տնտեսագետ, փաստաբան…Հազարավոր մասնագիտություններ, տարբեր ցանկություններ և միայն մեկն է քոնը: Որն ես ընտրելու, ինչպես ես ընտրելու…Սովորաբար մասնագիտություն ընտրելիս երիտասարդները գիտակցությամբ են առաջնորդվում՝ հաշվի առնելով կարիերայի…

Ցտեսություն իմ դպրոց

Ես Հռիփսիմեն եմ կրթահամալիր եկել եմ 9-րդ դասարանս ավարտելուն պես: Երբ ես ընդունվեցի Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր առաջին իսկ պահից այն դարձավ ինձ համար շատ հոգեհարազատ և ես սկսեցի մեծ հաճույքով ու սիրով սովորել: Փոքր ինչ դժվար էր սկզբնական շրջանում որովհետև յուրաքանչյուր դպրոց ունի իր գործելաոճը: Իմ նախկին դասընկերներին շատ էի սիրում,սակայն աստիճանաբար ընտելացա այս դպրոցին և…

Ստեփան Շաքարյան «Մուշ-մուշ»

Սառույցը ոչ միայն հալվել, այլ նաև սկսել է հոսել երգհնչյունների տեսքով … Խմբավար Լուիզա Քեշիշյան և շրջանավարտների երգչախումբ: Փոքրիկ պատառիկ երգչախմբի փորձից Շարունակելի

Ցտեսություն, կրթահամալիր. Աննա Մովսեսյան

Մարդու կյանքը ի սկզբանե որոշումների անվերջանալի շղթա է: Ու չգիտես` որ տարիքից է մարդ սկսում վերջնական, հաստատուն որոշումներ կայացնել: Խոսքս մասնագիտական կողմնորոշման մասին է: Ասեմ`կրթահամալիրում սովորում եմ տասներորդ դասարանից: Ինչ տվեց կրթահամալիրը, ինչպես օգնեց`այլ թեմա է: Երբ դեռ սովորում էի միջնակարգ դպրոցում, ուզում էի բժիշկ դառնալ  (ինչպես մեր գերդաստանից շատերը), լրագրող, զինվորական (ինչպես հայրիկս): Բայց……

Սեբաստացիական դաստիարակությունը՝ անհատի կայացման կարևորագույն արժեք

ՆԵԼԼԻ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ Եթե չգիտեք, թե ինչպես եք ցանկանում շարունակել ձեր կյանքը դպրոցն ավարտելուց հետո, կամ դեռևս անորոշ ծրագրեր եք կազմել ձեր մտքում, բայց վստահ չեք, որ դրանք են հենց այն միջոցները, որոնք հետագայում ձեզ կդարձնեն ինքնակողմնորոշվող և գիտակից անհատներ, ուրեմն ինքներդ ձեզ հնարավորություն տվեք տարբեր ոլորտներում փորձարկվելու: Մասնակցեք միջազգային ամենատարբեր նախագծերի և միջոցառումների: Միգուցե հենց…

Կրթահամալիր, որ փոխեց մտածելակերպս…

Արդեն երեք տարի է, ինչ սովորում եմ այս կրթահամալիրում։ Սկզբից ամեն ինչ անսովոր էր՝ կրթահամալիրը, դասարաննները, դասերը, միջավայրը։  Բայս ես շատ արագ հարմարվեցի նոր միջավայրին, ուսումնական ծրագրերին ու ձևերին։ Կրթահամալիրում ես շատ ընկերներ ձեռք բերեցի։ Պատկերացումներս լիովին փոխվեցին ընկերություն ասվածի վերաբերյալ։ Կրթահամալիրը փոխեց նաև մտածելակերպս։ Դարձա ավելի ազատ ու անկաշկանդ։ Այսօր ավելի ազատ եմ կարող…

Կրթահամալիրը իմ կյանքի մասնիկն է…

Ես Դավիթ Կիրակոսյանն եմ: Երեք տարի է, ինչ սովորում եմ կրթահամալիրում: Առաջին տարին փորձում էի, փորձարկում էի, տնտղում էի…. Հաջորդ տարի կարծես ամեն բան իր տեղն ընկավ, ու ես, լավ թե վատ, (գնահատականները ես չեմ տալիս) առաջ գնացի՝ հասկանալով անելիքներս ու չանելիքներս, հասցրածս ու չհասցրածս: Այս տարի արդեն 12-րդ դասարանում եմ, շուտով ավարտելու եմ դպրոցը:…

Իրական ռոքը հնչում է տանիքից ….

Ջա~ն, շրջանավարտներ …. Նորից ցույց տվեցիք` ինչպիսին է լինում իրական «բողոքը» . միայն երաժշտությամբ, միայն ծափերով` շարունակելու և չլռելու պայմանով…